Vis Wijzer, Vis Niet

Archive for Nieuws

De oceanen gaan naar de haaien door visserijbeleid!

// September 11th, 2010 // Comments Off // Nieuws

8 September 2010 – Brussel – Naar schatting 88% van de Europese visbestanden worden overbevist, en 30% van de vispopulaties is geslonken tot voorbij veilige biologische grenzen. Als de huidige trend van overbevissing zich verder zet, zullen binnen de 40 jaar wereldwijd zowat alle belangrijke visbestanden kelderen. De dierenrechtenorganisatie Bite Back wil dit probleem van de overbevissing aankaarten bij de Europese Commissie en de Vlaamse regering. Het is tijd om het visserijbeleid drastisch te herzien.

Europese regeringen zijn volop voorbereidingen aan het treffen om het Europees visserijbeleid in 2012 te hervormen. Daarom voerde dierenrechtenorganisatie Bite Back op woensdag 8 september actie bij het Directoraat Generaal Maritieme Zaken en Visserij van de Europese Commissie in Brussel. Een speciaal voor Bite Back gemaakt professioneel theaterkostuum van een mensgrote vis voerde met gebalde vinnen de groep activisten aan die een visnet met vissen en zeedieren, aangrijpende fotoborden en een groot spandoek ophielden met de tekst: ‘Als we zo doorgaan, zijn in 2050 alle oceanen zo goed als leeggevist (bron: Verenigde Naties).
De Europese Commissie had zelf al contact opgenomen met Bite Back en tijdens een constructief gesprek overhandigden we een brief met onze voorstellen.

Niet enkel overbevissing is een probleem
De daling van de visbestanden is niet het enige probleem dat Bite Back wil aankaarten. Er is het probleem van de bijvangst waarbij talrijke vogels en zeezoogdieren omkomen in netten en vishaken. Er is het gigantische energieverbruik en de milieuvernietiging van bepaalde visvangsttechnieken waarbij zware netten over de zeebodem worden gesleept. De aquacultuur (viskweek) is evenmin onschuldig, door hun hoge ecologische voetafdruk en hun milieuvervuiling (nitraatvervuiling, antibioticagebruik, pesticidengebruik, ziektekiemen, parasieten,…).
Misschien wel het belangrijkste probleem dat men nog onderschat, is het vissenleed. Vissen zijn voelende wezens omdat ze over hersenen beschikken die hen in staat stellen om pijn en vooral angst en stress te voelen. De visvangst en de viskweek zorgen voor ontzettend veel leed. Vissen verstikken of worden uitgedroogd, ingevroren, samengedrukt, van hun ingewanden ontdaan of in een zoutbad gedompeld. Dat terwijl de vissen nog bij bewustzijn zijn en langzaam sterven.
Bij de visvangst en viskweek veroorzaken we onnodig leed, omdat er gezonde plantaardige alternatieven zijn voor onze visconsumptie. Deze plantaardige alternatieven zijn niet enkel diervriendelijker, maar ook milieuvriendelijker omdat ze een veel lagere ecologische voetafdruk hebben (5 tot 10 keer lager). En ze kunnen zelfs gezonder zijn, omdat ze minder giftige stoffen (zware metalen, PCB’s,…) bevatten dan vis.

Verlagen van de visquota
Op korte termijn zou Europa strengere visvangstquota moeten opleggen, in overeenstemming met wetenschappelijke aanbevelingen. Op de lange termijn zouden de quota nog verder moeten dalen, om zo de dierenrechten en het dierenwelzijn van de vissen te kunnen respecteren. De Europese Unie zou een beleid moeten voeren dat de consumenten stimuleert om hun voedingspatroon te verschuiven, weg van dierlijke producten.

Afbouwen en uitfaseren van de visserijsubsidies
Het Europees subsidiesysteem moet hervormd worden, zodat er geen financiële steun meer gaat naar praktijken die zorgen voor overbevissing. In de plaats daarvan zou er geld moeten vloeien naar milieubehoud (bijvoorbeeld het opsporen van illegale visvangst, het “vissen” naar afval in de zee,…) en het ontwikkelen van nieuwe plantaardige alternatieven voor vis. In de plaats van de huidige financiële steun voor reclame voor visproducten kunnen subsidies beter gaan naar onderzoek, ontwikkeling en promotie van nieuwe voedingsproducten op basis van bijvoorbeeld algen en zeewier.

Oceanen update door Dos Winkel

// August 16th, 2010 // Comments Off // Nieuws

In het wetenschappelijke tijdschrift SCIENCE van 29 juli 2010 staat een verontrustend artikel van Boyce, Lewis en Worm (Global phytoplankton decline over the past century) over de afname van het fytoplankton (plantaardig plankton) in de oceanen. Door middel van moderne en oude technieken heeft men kunnen vaststellen dat het fytoplankton in de afgelopen eeuw met ongeveer 40% verminderd is. Dit is vooral te wijten aan de opwarming van het zeewater als gevolg van klimaatverandering. De klimaatverandering is dan weer het gevolg van verhoogde CO2 (koolstofdioxide) emissies.

Na het eerdere bericht van dit jaar van de Verenigde Naties over de enorm snelle achteruitgang van de wereldwijde visbestanden en de zeer ingrijpende maatregelen die nodig zijn om een en ander om te buigen naar een veel duurzamere vorm van visserij (13 miljoen vissersboten- van de 20 miljoen - moeten met spoed verdwijnen, waaronder alle grote), kondigt deze nieuwe studie mogelijk het werkelijke begin aan van de destructie al het leven dat deze planeet herbergt.

De oceanen nemen tenminste 50% van de door mensen/menselijk handelen uitgestoten CO2 op. Voor een deel gebeurt dat door het fytoplankton en voor een deel is het een chemische reactie. Sinds de industriële revolutie is de uitstoot van CO2 enorm toegenomen. De verbranding van fossiele brandstoffen zoals olie, gas en steenkool maar ook de intensieve veehouderij heeft hieraan bijgedragen.

Koralen zijn zeer gevoelig voor verzuring van de oceanen omdat hun structuur volledig uit kalk bestaat. Wetenschappers voorspellen dat als de concentratie opgelost CO2 blijft toenemen zoals dat nu gebeurt, het wel eens zou kunnen zijn dat alle koraalsoorten over 40 jaar uitgestorven zijn.

De huidige concentratie van opgelost CO2 is 383 ppm (parts per million). Dit ligt al ver boven de ‘veilige grens’ voor koralen van 320 ppm (oplossing van kalk begint bij koralen bij 360 ppm). Op dit moment worden koralen dus al aangetast door de verzuring. Koralen kunnen hun hele skelet verliezen als zij in zuur water terechtkomen. De koraalpoliepen komen hierdoor bloot te liggen en sterven af.

Merkwaardig genoeg besteden de media nauwelijks aandacht aan deze problemen, terwijl dit daadwerkelijk het begin van het einde kan betekenen.

Combineren we even de verschillende studies, dan komen we tot de volgende conclusies:

1. We produceren veel te veel CO2

2. Hierdoor verzuren de oceanen

3. En warmt de aarde op, evenals het zeewater

4. Hierdoor wordt het fytoplankton aangetast, evenals de koraalriffen

5. Wetenschappers voorspellen “lege oceanen” tegen 2050

Er zijn twee gemakkelijke – maar voor veel mensen onprettige – oplossingen:

1. Minder CO2 produceren door minder vlees en vleeswaren te eten

2. Stoppen met vissen en vis eten

Een van de gemakkelijkste oplossingen is dus het consuminderen van vlees. De intensieve veehouderij is namelijk verantwoordelijk voor bijna 20% van alle CO2 op aarde. Dit is meer dan de CO2-productie van al het gemotoriseerde verkeer op aarde (inclusief vlieg- en scheepvaartverkeer). Er zijn reeds overheden die dit de mensen tracht bij te brengen.

Waarom moeten we de oceanen met rust laten? Omdat vis calciumcarbonaat produceert en dit met zijn ontlasting in de zee deponeert. Calciumcarbonaat (CaCO3) is een belangrijke buffer voor CO2.

Er moet dus dringend meer vis in zee komen, maar:

1. We vissen de zeeën in een veel te hoog tempo leeg

2. We verwoesten de kraamkamers voor vissen, zoals de mangrovebossen en de koraalriffen (vooral ook de diepwaterkoralen)

3. We voeren wilde vis aan kweekvis, varkens en kippen (38 miljard kilo per jaar)

Zelfs een leek begrijpt dat we balanceren op het randje van de afgrond.

Bron: Dos Winkel

Sea First Foundation

www.dos-bertie-winkel.com
www.seafirstfoundation.org
www.worldoceanday.nl
www.seathetruth.nl

Vis Wijzer, Vis Niet-campagne in Leuven

// August 11th, 2010 // Comments Off // Nieuws

7 Augustus 2010 – Leuven- Een opvallend groot oceaanblauw spandoek van Bite Back in de drukke Diestsestraat in het centrum van Leuven, met de tekst : ‘Als we zo doorgaan, zijn in 2050 alle oceanen zo goed als leeggevist.’ Deze bewering doen wetenschappers van de VN. Sommige wetenschappers denken dat het nog eerder het geval zal zijn. Wat zal er gebeuren met alle zeedieren, zeezoogdieren, zeevogels en andere dieren die afhankelijk zijn van vis? Het zal hun einde betekenen. Zo liggen de trieste feiten. Willen wij oceanen met alleen maar kwallen en algen?

Willen wij dit nalaten aan de komende generaties? Zeggen we dan: ‘We wisten het, maar we deden er niets aan?’ Of kiezen we voor schone oceanen, een gezond milieu, gezonde zeedieren, vissen en zeezoogdieren? De Bite Back campagne www.viswijzervisniet.be roept het publiek daartoe op.

Vissenleed
Vissen voelen pijn, stress en angst. We zien of horen dit dierenleed niet, en uit het oog is uit het hart, lijkt het wel. De kraamkamers van veel zeedieren, de mangrovebossen, worden vernietigd, en er komen garnalenkwekerijen voor in de plaats. Er wordt niet naar de effecten (ook voor de mensheid) op langere termijn gekeken, en de industrie doet maar voort.
De visserij kent geen compassie met dieren: vissen en kreeften worden levend opgesneden, gekookt, gestikt, levend in zoutbaden gelegd, levend in stukken gehakt, enz. Veel mensen zijn niet op de hoogte van deze feiten. Voor Bite Back reden om het publiek te informeren over de destructiviteit van de visserij, en hen aan te moedigen plantaardige alternatieven voor vis en visolie te kiezen. Het publiek is geïnteresseerd in deze kwestie, dat merkten we ook in Leuven. De mensen van goede wil zijn bereid bovengenoemde stappen te zetten, vragen om diervriendelijke, plantaardige alternatieven voor vis (verkrijgbaar in o.a. Aziatische supermarkten en natuurvoedingswinkels) en visolie (bijvoorbeeld lijnzaadolie en walnootolie).

Leegroof en vervuiling van de oceanen
De mensheid heeft in de afgelopen eeuw een record aantal vissen gevangen, zoveel zelfs dat er bijna geen vis meer is, de zee is zo vervuild met afvalstoffen, gifstoffen, kernafval, sommige plaatsen in de oceanen en kustgebieden veranderen in een plastic ‘soep’, zonder mededogen blijft men jacht maken op bedreigde vissoorten en zeezoogdieren, kilometerslange visnetten die de oceanen in een rap tempo veranderen in een kaal landschap, koraalriffen die verdwijnen, iedere twee minuten sterft er o.a. een dolfijn, zeeschildpad of haai als ‘bijvangst’ in de visnetten, …de lijst is oneindig en schrikbarend lang…

Welke toekomst gaan we tegemoet?
Bite Back vindt het meer dan de hoogste tijd om het publiek te informeren. De komende jaren zullen cruciaal zijn om er iets aan te willen doen. Daarom doen we een beroep op de consument die te eenzijdige informatie via ‘Eet maar volop vis’-reclame tot zich krijgt (gesubsidieerd met ons belastingsgeld, 22 miljard euro wereldwijd!). Wat de overheden ‘vergeten’ te vermelden is dat vis vol zit met afvalstoffen en gif, en bij hoge visconsumptie de gezondheid in gevaar kan komen. Economie gaat voor volksgezondheid.

Iedereen met een hart voor zee(zoog)dieren, oceanen, de zee, de vissen, het milieu, dierenleed,… : doorspit www.viswijzervisniet.be eens voor visvrije recepten, informatie over de visserij en het bijkomende dierenleed.

Heb je persoonlijke vragen en/of opmerkingen, stuur gerust een mail naar: info@biteback.org