EU plundert de oceanen: Bite Back beschuldigt het lakse visserijbeleid van de EU

// December 3rd, 2010 // Comments Off // Persberichten

30 November 2010 – Brussel – 88% van de Europese visbestanden worden overbevist. Aan het huidig tempo zijn de oceanen leeggevist tegen 2050. Bite Back richt zich tot het onverantwoorde Europese visserijbeleid. De EU ministers van visserij zijn sterk verantwoordelijk voor de toekomst van de oceanen. Op 30 november zullen de leden van de Raad van de Europese Unie een voorbereidende vergadering hebben over de hervorming van het Europees Gemeenschappelijk Visserijbeleid tegen 2012. Bite Back wil een krachtige boodschap naar de regeringsleiders sturen: bescherm de biodiversiteit in de oceanen en bescherm het welzijn van de vissen.

Een mensgrote vis met gebalde vinnen in een speciaal voor Bite Back gemaakt professioneel theaterkostuum voerde in een besneeuwde Wetstraat in Brussel een groep activisten aan die een visnet met vissen en zeedieren, aangrijpende fotoborden en een groot spandoek ophielden met de tekst: ‘Als we zo doorgaan, zijn in 2050 alle oceanen zo goed als leeggevist’ (Bron: Verenigde Naties).

Het Gemeenschappelijk Visserijbeleid is ecologisch onduurzaam, creëert ernstige gezondheidsrisico’s en veroorzaakt ontzettend veel dierenleed. De ecologische voetafdruk van visproducten zijn 5 tot 10 keer hoger dan die van gezondere plantaardige alternatieven (algen, zeewier, lijnzaad, noten, peulvruchten). Deze alternatieven voor proteïnen en omega-3 vetzuren zijn gezonder dan vis, omdat vis vaak toxische stoffen (PCB’s, zware metalen, dioxines, brandvertragers,…) bevat. De visserij en aquacultuur veroorzaken ook veel leed. Het Verdrag van de EU erkent op basis van wetenschappelijke studies dat vissen voelende wezens zijn, in staat om pijn, angst en stress te voelen. Het wordt tijd om dit vissenleed ernstig te nemen. In het wild gevangen vis ondergaat een zeer lange en pijnlijke doodstrijd door uitdroging, samendrukking, invriezing, verstikking, strippen, … Geen enkele vistechniek kan dit enorme leed voorkomen. Door overbevissing sterven walvissen een hongerdood. Ook de bijvangstdieren (zeeschildpadden, zeevogels, haaien,…)sterven aan een ondraaglijke pijn. Viskweek is ook geen visvriendelijk alternatief, omdat de vissen dicht bij elkaar gehouden worden, waardoor ze kwetsbaar zijn voor ziektes en stress. De enige manier om al dit onnodig dierenleed te voorkomen, is door een verschuiving in voedingspatroon, weg van dierlijke producten.

Daarom vragen we een drastische vermindering en uiteindelijk een uitfasering van de Europese visserijsubsidies, en het verschuiven van EU financiering naar onderzoek, ontwikkeling en promotie van plantaardige alternatieven voor visproducten (bv. op basis van algen en zeewier)
Ook de visvangstquota moeten omlaag, in overeenstemming met de meest recente onafhankelijke wetenschappelijke aanbevelingen. Op langere termijn zouden de quota nog verder moeten dalen, om zo het vissenwelzijn en de dierenrechten te respecteren. De Europese Unie zou een verschuiving van voedingspatroon naar een plantaardige voeding moeten promoten.

Meer achtergrondinformatie over onze vissencampagne vind je op www.viswijzervisniet.be

Bite Back: Laat de oceanen en de vissen niet stikken!

// July 31st, 2010 // 1 Comment » // Persberichten

31 Juli 2010 – Antwerpen – Activisten van dierenrechtenorganisatie Bite Back hebben op zaterdag 31 juli hun nieuwe campagne ‘Vis Wijzer, Vis Niet’ (www.viswijzervisniet.be) op opzienbarende manier ingeluid. Ze deden dit symbolisch door als gestikte ‘vissen’ in een groot visnet te gaan liggen aan de drukke Meir in Antwerpen. Daarmee klagen zij het leegroven van de oceanen en het massale lijden van vissen in de visserijsector aan.

Verder werd er een visnet met levensechte zeedieren gehangen en kregen de vele voorbijgangers grote borden te zien met daarop pakkende teksten en beklijvende maar realistische foto’s. Een groot spandoek maakte duidelijk hoe ernstig de situatie is: ‘Als we zo doorgaan, zijn in 2050 alle oceanen zo goed als leeggevist’. Deze stelling is ontleend aan wetenschappelijk onderzoek in gerenommeerde vaktijdschriften.  Elk jaar worden meer dan 100 miljard kg vissen gevangen. Volgens de VN wordt daardoor driekwart van de wereldwijde visbestanden volledig of overbevist.

De activisten van Bite Back spraken mensen aan en deelden informatie uit om deze problemen van overbevissing en onduurzame visconsumptie aan te kaarten. Een actuele en broodnodige campagne in een tijd waarin verschillende wetenschappers, wetenschappelijke rapporten en documentaires zoals ‘The End of the Line’ en ‘Sea the Truth’ de noodklok luiden over het internationale visserijbeleid, met bovengenoemd doemscenario in het vooruitzicht. Het publiek kon zich tevens informeren aan de speciale Bite Back ‘Vis Wijzer, Vis Niet’ stand.

Het doel van de ‘Vis Wijzer, Vis Niet’ campagne is de consument bewust maken van de leegroof en verwoesting van de oceanen en het zeeleven zoals die momenteel in hoog tempo gaande is. Het is ronduit pervers dat door de hoge visserijsubsidies (22 miljard euro wereldwijd per jaar) de belastingbetaler noodgedwongen meebetaalt aan het systematisch leegroven van de oceanen. Bite Back pleit dan ook voor het afschaffen van deze subsidies, en om deze subsidies aan te wenden voor het promoten van plantaardige voeding waarmee we meer mensen kunnen voeden en waarbij het milieu, de gezondheid van mensen en de dieren gebaat zullen zijn.

Ook willen we het publiek bewust maken van de gruwelijke slachtmethodes (o.a. levend strippen, zoutbaden, verstikken, neksnede en samenpersen) van pijngevoelige en bewuste vissen die geen enkele wettelijke bescherming hebben, de gruwelijke, dodelijke bijvangsten (dolfijnen, bruinvissen, haaien, vogels, zeeschildpadden, kleine walvissen,…) en hen attenderen op de gezonde, plantaardige, diervriendelijke alternatieven voor vis en visolie zoals die te vinden zijn in natuurvoedingswinkels, Aziatische supermarkten en grootwarenhuizen.

Bite Back heeft voor deze campagne een speciale website ontwikkeld: op www.viswijzervisniet.be is uitgebreide informatie aangaande de visserij, vissenleed en visvrije recepten te vinden.

Bite Back vraagt aandacht voor vissenleed met de Campagne ‘Vis Wijzer, Vis Niet’

// June 7th, 2010 // 1 Comment » // Persberichten

Vis Wijzer, Vis Niet. Onder die slogan lanceert dierenrechtenorganisatie Bite Back haar nieuwe campagne. De lancering vindt niet toevallig plaats op World Ocean Day (8 juni). Bite Back maakt van de gelegenheid gebruik om aandacht te vragen voor heikele thema’s als vissenleed en overbevissing. De organisatie doet dit met de lancering van de nieuwe website www.viswijzervisniet.nl en een bijhorende flyer.

De afgelopen maanden is er, dankzij het werk van verschillende bekende organisaties, heel wat te doen rond overbevissing. Zoals u ondermeer kan zien in de op 19 mei gelanceerde film Sea The Truth van de Nicolaas G. Pierson Foundation, het wetenschappelijk bureau van de Nederlandse Partij voor de Dieren, is het leven in onze oceanen ernstig bedreigd. De FAO schat dat de helft van de wereldwijde visbestanden uitgeput is door overexploitatie, en nog eens een kwart volledig wordt geëxploiteerd. Met dit tempo zullen alle commerciële vissoorten tegen 2050 zo goed als verdwenen zijn. Bite Back wil de consument dan ook informeren over dit onderwerp. Maar daar stopt het niet.

Vissen voelen pijn

Helaas gaan vele campagnes rond vissen immers voorbij aan het onmiskenbare dierenleed dat met het consumeren en ‘gebruiken’ van vissen gepaard gaat. Daarom focust Bite Back ook op het dierenleed bij vissen. Uit wetenschappelijk onderzoek (1) blijkt immers dat vissen en zelfs ongewervelden (2) (zoals kreeften en inktvissen) pijn en stress ervaren. Vissen zijn gewervelde dieren en reageren op dezelfde manier op pijn als mensen en andere dieren.

Toch worden ze op gruwelijke wijze gevangen en gedood vooraleer ze op iemands bord belanden. Enkele gangbare dodingsmethoden zijn het levend opensnijden (strippen), samenpersen, verstikken of invriezen en het zoutbad bij palingen. Deze methoden zijn niet enkel heel pijnlijk voor de dieren, maar ze zijn ook niet efficiënt. Zo blijven schollen nog 50 minuten in leven nadat hun ingewanden verwijderd zijn en vechten tongen maar liefst 4 uur voor hun leven nadat ze aan boord zijn gehaald.Een visvangstmethode zonder onnodig dierenleed is onmogelijk.

Vis is ongezond

Bite Back waarschuwt ook voor de gezondheidsrisico’s die gepaard gaan met het eten van vis. Je hoeft immers geen wetenschapper te zijn om te weten dat de oceanen vervuild zijn. Het vet van vissen zit vol met zware metalen, PCB’s, insecticiden, dioxine en noem maar op. De Europese Commissie heeft berekend dat 60% van de kankerverwekkende dioxines en PCB’s in ons lichaam komen  door vis en visolie (3). Consumptie van vissen kan leiden tot aantasting van onze hormoonhuishouding, lever, nieren en hersenen. Het maakt daarbij niet uit welke vissen je eet: geen enkele soort is vrij van schadelijke stoffen.

Kweekvis en visolie: geen goede oplossing!

Kweekvissen en visolie worden soms aangehaald als ‘alternatief’ voor vis. Bite Back ontkracht dit echter. Voor de productie van 1 liter visolie heeft men, afhankelijk van de soort, 20 tot 100 kilogram vissen nodig. Bovendien is de olie vervuild, ook de merken die beweren dat hun olie ‘gezuiverd’ is, zijn hier niet volledig vrij van. Gelukkig zijn er plantaardige oliën die ons perfect voorzien van de noodzakelijke omega-vetzuren. Kweekvissen zijn ook geen oplossing. Niet voor het dierenleed, aangezien het hier gaat om een vorm van intensieve ‘vee’houderij. Niet voor de gezondheid, aangezien kweekvissen ook schadelijke stoffen opslaan in hun vet en bovendien nog eens flink wat antibiotica krijgen toegediend. En zelfs niet voor de overbevissing, aangezien ze gevoederd worden met ‘wilde’ vissen. Ook voor de productie van veevoeder worden vissen gebruikt.

Wat is dan wél de oplossing?

Op de website www.viswijzervisniet.nl reikt Bite Back enkele goede alternatieven aan voor visconsumptie: plantaardige visvervangers en heerlijke recepten voor ondermeer veganistische sushi, paëlla en kaviaar. Zo hebben we straks én een volle maag én een volle zee. Verder wijdt de organisatie ook de nodige aandacht aan de vissport en het houden van vissen als huisdieren. Ook dit gaat maar al te vaak gepaard met flink wat dierenleed dat makkelijk vermeden kan worden.

Referenties

(1)Lynne U. Sneddon, Victoria A. Braithaite en Michael J. Gentle: ’Do fishes have nociceptors: evidence for the evolution of a vertebrate sensory system’, Proceedings of the Royal Society B, (2003)

(2)Report ‘Sentience and Pain in Invertebrates’ (2005), Lauritz S. Sømme, Norvegian University of Life Sciences, Dept. of Animal and Aquacultural Sciences

en G. Fiorito, ’Is there ’pain’ in Invertebrates?’ (Behavioural Processes 12 (1986) 383-388)
(3)Meer info over het onderwerp: ‘Wat is er mis met vis?!’ Dos Winkel, Uitgeverij Elmar, 2008