Vis is ongezond

Je hoeft geen wetenschapper te zijn om te weten dat de oceanen vervuild zijn. Dit hebben we te danken aan bedrijven die hun afval in de zee lozen, maar ook aan de vervuiling uit rivieren. Zelfs de rommel die mensen onder de grond steken, komt via grondwaterstromen vroeg of laat in zee terecht: plastic, zware metalen, PCB’s, insecticiden, radioactief afval, dioxine, …

Vissen nemen deze stoffen op via hun voedsel en kieuwen en slaan het op in hun omega3-vet. Hoe groter de vis en hoe hoger hij in de voedselketen staat, hoe meer schadelijke stoffen hij zal opslaan. Zo zijn zalm en tonijn bijvoorbeeld uiterst giftig. Zo’n 60 % van de kankerverwekkende stoffen in ons lichaam halen we uit vis.

Na jarenlange consumptie tasten de schadelijke stoffen in vissen onze hormoonhuishouding, lever, nieren en hersenen aan. Veel van deze giffen zijn kankerverwekkend of verstoren de ontwikkeling van kinderen. Onderzoekers aan de Universiteit van Illinois ontdekten dat viseters met hoge concentraties PCB’s in het bloed moeilijkheden ondervonden om dingen die ze een half uur geleden hadden geleerd te onthouden.

Het maakt ook niet uit van waar de vis komt die je op eet. De vervuiling van het zeewater is overal voelbaar, zelfs aan de polen. Zo zijn de Eskimo’s bang om nog vis te eten, en kopen ze steeds meer voedsel aan in het Westen, omdat zelfs hun moedermelk na onderzoek heel vervuild bleek. Dit probleem stelt zich ook bij ijsberen, waar veel baby’s geen drie maanden oud worden. De vervuilde vis draagt zelfs in grotere mate bij tot het uitsterven van ijsberen dan de klimaatsverandering.