Kweekvissen

Kweekvissen zijn vissen die gekweekt worden in open of gesloten systemen. Open systemen zijn  delen zee, rivier of oceaan en met gesloten bedoelen we grote bassins op het land. Dit lijkt een oplossing voor de overbevissing, maar dat is het niet. En wat dierenrechten betreft, zijn deze dieren zo mogelijk nog slechter af dan hun soortgenoten in de ‘vrije natuur’.

Vooral het kweken in zee heeft flink wat nadelen. Hierbij wordt een stuk van de zee of een waterloop afgezet met netten. Het water – en ook alle vervuiling – loopt er dus gewoon doorheen. Het is een vorm van intensieve veehouderij, waaraan flink wat antibiotica, voer, mest en afval te pas komen. Deze brengen niet alleen het welzijn van de kweekvissen in gedrang, maar zijn ook nog eens heel belastend voor het milieu. Soms worden ook speciaal voer en stoffen toegevoegd om de kleur van de dieren te veranderen, zoals voor het kweken van roze zalm. Met name in kweekzalm worden hoge concentraties PCB’s en dioxinen gevonden.

Kweekvissen ontsnappen vaak, en paren dan met andere vissen. Zo worden de oorspronkelijke soorten zwakker of verdwijnen zelfs helemaal. Het kweken van vissen vormt ook geen oplossing voor de overbevissing. Het voedsel van de dieren bestaat namelijk voor het grootste deel uit wilde vis. Voor elke kilogram vleesetende kweekvis is maar liefst 2 tot 6 kg wilde vis nodig! Elk jaar doden mensen zo’n 200 miljard kilogram vissen. Zo’n 40 % van alle vissen die aan land worden gehaald, worden gebruikt voor viskwekerijen en kattenvoer. Ook landbouwdieren als varkens, kippen en kalkoenen krijgen vismeel voor de kiezen. Hierdoor zijn de meeste dierlijke vetten in vlees en zuivel – zelfs in kaas – vervuild en in bepaalde mate giftig!

De gesloten kweeksystemen geven iets minder overlast naar het milieu en de gezondheid van de vissen toe, er worden daar dan ook minder medicijnen gebruikt, omdat de vissen niet in aanraking komen met invloeden van buitenaf. Wat dierenwelzijn betreft, scoort dit systeem wel nog slechter dan het ‘open’ alternatief. Het is een deel van de intensieve veehouderij, met heel veel dieren op weinig ruimte. De vissen hebben hier absoluut geen mogelijkheid om hun natuurlijke gedrag te uiten, wat leidt tot pijn en stress.

Een voorbeeld van de slechte gevolgen van kweekvis, is de Schotse zalmindustrie (link artikel milieudefensie.nl), die in 2001 in opspraak kwam. Door het groot aantal dieren per kooi, hadden ze de kampen met luizenvraat, infectieziekten en akelige misvormingen. Ook vinden er vaak massale ontsnappingen plaats, meestal door uitgehongerde zeehonden die de netten kapot scheuren. Alle afval van deze industrie gaat ongezuiverd de zee in. De Schotse zalmindustrie levert bijna dubbel zoveel fosfaten op dan de hele bevolking van het land.