‘Sport’vissen

De hengelsport, die nog steeds populair is over de hele wereld, is bijzonder pijnlijk en vaak ook levensbedreigend voor heel wat dieren. En dan hebben we het niet enkel over vissen! Ook watervogels en kikkers worden vaak het slachtoffer van deze wrede bloedsport. Onderzoek* toont aan dat vissen lijden bij het hengelen. Vissen spartelen tegen als ze gevangen worden, proberen zich los te maken en spuwen gas.

Zoals blijkt uit diverse studies, voelen vissen pijn (link naar stukje over pijn). Nochtans worden ze bij het hengelen aan een haak in hun bek uit het water getrokken, waar ze worden vastgepakt en onthaakt. Vooral bij weerhaken gaat dit vaak niet makkelijk en raakt de vis verwond. Soms slikken vissen de haak mee in met het aas, wat hun organen beschadigt.

De hengelaars pakken de vissen vaak met droge handen, zodat ze de beschermende slijmlaag van de dieren aantasten. Dit leidt tot ziekte en soms zelfs de dood bij deze dieren. Je kan het vergelijken met een mens die ontveld wordt!
Vervolgens worden ze vaak urenlang in een ‘leefnet’ gehouden, waar ze vaak verwondingen oplopen (ondermeer omdat ze proberen te vluchten) en flink wat stress ervaren. Door tegen het net – dat in het water hangt – aan te schuren in hun panische ontsnappingspogingen, lopen de dieren schade op aan hun schubben en slijmlaag. Zo krijgen ze infecties en schimmels. Hierdoor sterven veel vissen als ze weer worden uitgezet.

Uiteraard zijn er ook hengelaars die hun vangst doden. Een vis is pas dood als de hersenen niet meer functioneren. Veel vissers hebben er geen benul van hoe ze een vis snel en ‘pijnloos’ kunnen doden en klungelen erop los. Dit zorgt ervoor dat de dieren vaak een vreselijke, lange doodstrijd leveren. Bij een viswedstrijd is het leed nog erger, omdat de vissers snel moeten handelen en nog ruwer te werk gaan. De dieren worden hardhandig op de kant getrokken en onthaakt. Vislijnen breken af of de vissen slikken de haakjes met aas en al in, de dieren worden urenlang meegesleept in netten of tassen, …

Maar ook kikkers en vogels worden het slachtoffer van hengelaars. In dode watervogels treft men vaak vislood en haken aan. Het lood lost op in de maag en verspreidt zich via het bloed naar het hele lichaam van de vogel. Het resultaat is een langzame, pijnlijke dood. Soms zit er nog een stuk vislijn aan het loodbolletje. Dat blijft ergens achter haken en de vogel – die het lood als voedsel aanziet – kan niet meer weg en sterft uiteindelijk de hongersdood. In opvangcentra voor wilde dieren worden ook vaak watervogels met rondslingerende visdraad rond hun poten of ingeslikte vishaken opgevangen. Indien ze niet snel geholpen worden, sterven ze een vreselijke dood.

* Voor dit onderzoek werd gebruik gemaakt van dierproeven. We vermelden het onderzoek , omwille van het resultaat, maar willen toch opmerken dat dergelijk onderzoek ook had kunnen gevoerd worden door middel van observatie en andere dierenleedvrije methoden, hetgeen soms ook gebeurt. Meer informatie over dierproefonderzoek voor wetenschappelijke doeleinden en de alternatieven vind je op www.dierproeveninformatie.be